هدف این پژوهش، که با روش توصیفی تحلیلی انجام شده، بررسی فرایندهای طرحواره ای در شعر «متناقضات» از مجموعه شعر پیکاسو در آبهای خلیج فارس بابا چاهی است تا از طریق آن شیوه ای متفاوت در شکل گیری متن نشان داده شود. یکی از عوامل ایجاد پیوستگی و متن بودن یا متنیّت، وجود طرحواره ی ذهنی است. تولید کننده معمولاً بنا به گرایشهای شناختی خود از یک یا چند طرحواره در تولید متن استفاده می کند. شعر متناقضات باباچاهی از ترکیب چندین طرحواره ی ناقص ساخته شده است که به ظاهر با هم ارتباطی ندارد. پژوهش در پی پاسخ به این سؤالات است که دگرگونیهای طرحواره ای شعر متناقضات با کدام مبنای نظری قابل تبیین است و شیوه ی شکل گیری متن یا متنیّت در آن چگونه است. تحقیقات نشان می دهد پیتر استاک ول، فرایندهای مختلفی را برای طرحواره ها ذکر کرده که برای تبیین شعر متناقضات متناسب است و شیوه ی شکل گیری متن را در شعر باباچاهی از طریق کشف، تکمیل و ترکیب طرحواره های ناقص میسّر می کند.

از جمله مباحثی که در چند قرن اخیر مورد توجه بسیاری قرار گرفته است، مطالعه و بررسی دین، مسائل مربوط به آن و تلاش برای شناخت ابعاد مختلف آن بوده است. این مقاله به روش توصیفی تحلیلی به بررسی روش شناسی مطالعات دینی ویلفرد کنت ول اسمیت، از دین پژوهان معاصر، می پردازد. از دیدگاه اسمیت یک محقق در مطالعات دینی نباید خود را به یک روش خاص محدود کند. ویژگی های رویکرد اسمیت در مطالعات دینی عبارتند از: شخص گرایی، موضوع محوری و پرهیز از تأکید بیش از حد بر روش، کثرت گرایی روشی، تأکید بر رویکرد مبتنی بر گفتگو و روش پرسش از افراد دین دار. نقاط قوت اسمیت در این باره تمرکز بر موضوع به جای روش، پرهیز از حصرگرایی روشی و تأکید بر رویکرد مبتنی بر گفتگوی بین دین داران است. نقدهای وارد به دیدگاه اسمیت در مباحث فروکاهش دین، نسبیت معرفت شناختی، کثرت گرایی دینی و تساهل و تسامح مطلق مطرح می شود.

یکی از مسائل مهم دین پژوهی، مساله تنوع دینی است که امروزه اهمیت زیادی دارد. در این پژوهش، دیدگاه کنت ول اسمیت، یکی از برجسته ترین دین پژوهان معاصر، درباره مساله تنوع دینی بررسی شده است. این بررسی با استفاده از روش تحلیلی تبیینی و با مراجعه به آثار وی انجام شده است. به نظر اسمیت، دین پژوهی، بررسی معنای ظواهر دین در نظر باورمندان به آن، بررسی ایمان در قلب انسان ها و مطالعه اشخاص است، نه مطالعه داده ها. او معتقد است باید به جای واژه دین از مفاهیم ایمان و سنت انباشته استفاده کرد. ایمان، پاسخ شخصی انسان به امر متعالی است که مشاهده نمی شود و متنوع است. سنت انباشته، صورت و تجلی ایمان است که مشاهده می شود و امری تاریخی و متنوع است. ایمان واحد است؛ اما از آنجا که ایمان هیچ شکلی ندارد، مگر زمانی که در شکل های خاصی ابراز شود، همواره متکثر و متنوع است. اسمیت به الهیات مسیحی کثرت گرایانه معتقد است و مخالف دیدگاه انحصارگرایی و شمول گرایی است. نجات از دیدگاه او با دلتنگی و عشق به خدا حاصل می شود که در قلب انسان هاست. حقانیت نیز در هر شخص با ایمان وجود دارد و دین حق متکثر است؛ درنتیجه، کنت ول اسمیت براساس تعریف خاص خود از دین، هم در حوزه حقانیت و هم در حوزه نجات، یک کثرت گرای دینی است. البته میراث دینی شخصی و ارتباط مستقیم او با پیروان ادیان مختلف بر تفکر کثرت گرایانه او موثر بوده است.

همواره تعارضاتی مابین حافظت از محیط زیست و انواع توسعه همانند شهرسازی و جاده سازی وجود دارند که می توانند نقش مهمی در تکامل و انقراض جمعیت های حیات وحش ایفا می کنند. برنامه های توسعه ای و پروژه های راه سازی که در مناطق حفاظتی اجرا می شوند می توانند با تقسیم و برهم زدگی یکپارچگی زیستگاه، آن ها را به محیط هایی ناامن برای حیات وحش مبدل سازد. به منظور بررسی نقش چنین مخاطراتی برای تنوع زیستی، پویایی شناسی فراجمعیت هایی از ول معمولی که گونه ای جونده و تهدید شده است در سه لکه ی زیستگاهی که توسط جاده ها و بزرگراه ها به صورت زیستگاه های کوچک درآمده اند به روش صید – علامت گذاری و صید مجدد CMR در کشور بلژیک مطالعه شد. کلنی های موجود در هر لکه زیستگاهی به عنوان یک فراجمعیت در نظر گرفته شد. نتایج نشان می دهند که در لکه ی زیستگاهی که بزرگ تر بوده و کمتر مورد تعرض قرار گرفته شرایط زیستگاهی مناسب تر بوده و فراجمعیت باقی مانده با نرخ کمتری به سوی انقراض محلی پیش رفته است. فراجمعیت مذکور ازنظر تعداد و هم ازنظر نسبت جنسی پایداری بیشتری را نسبت به فراجمعیت های دیگر نشان داد.

در خطوط فشار قوی، عوامل محیطی به دلیل ایجاد ارتعاشات عرضی کابل انتقال قدرت، اثرات مخربی روی تجهیزات خطوط انتقال بر جای می گذارد. برای کاهش نرخ خرابی ها، انرژی مکانیکی انتقال یافته بایستی به طریقی جذب شود. به این منظور از میراگر های دینامیکی در سیستم انتقال قدرت استفاده می شود. یکی از متداول ترین میراگرهای دینامیکی، میراگر استاک بریج می باشد که در فواصل مناسبی از دو سر عایق سرامیکی و بر روی کابل نصب می شود. پیچیدگی در محاسبه مقدار سفتی خمشی و نیز مکانیزم جذب انرژی در این میراگرها که عمدتا در کابل رابط آن صورت می گیرد، مدل سازی این نوع میراگرها را مشکل تر کرده است. در مقاله حاضر، با توجه به تعدد پارامترهای مجهول در مدل و تخمین آن ها به منظور شناسایی سیستم ارتعاشی میراگر استاک بریج، و مدل سازی دقیق ریاضی آن، از آنالیز مودال تجربی و روش به روز رسانی مدل استفاده شده است. بدین صورت که ابتدا میراگر استاک بریج در قالب یک سیستم چهار درجه آزادی مدل شده و سپس پارامترهای مجهول آن با استفاده از روش آنالیز مودال تجربی و روش بهینه سازی الگوریتم ژنتیک تخمین زده شده، و در نهایت تاثیر پارامترهای میراگر در رفتار ارتعاشی آن بررسی و نمودارهای تاثیر تغییر این پارامترها بر روی مقدار جذب انرژی استخراج شده اند. به منظور صحه سنجی نتایج، داده های تجربی مربوط به اتلاف توان میراگر استاک بریج با استفاده از یک تجهیز آزمایشگاهی و برای حالت تحریک پایه به دست آمده و با نتایج تحلیلی مقایسه شده اند. نتایج تحلیلی و تجربی موافقت خوبی با یکدیگر نشان می دهند.

پستانداران کوچک بخصوص جوندگان در فرایندهای بوم شناختی سیمای سرزمین و زنجیره غذایی نقش بسیار مهم و مؤثر کارکردی منحصربفردی در اکوسیستم ایفاء می نمایند. علاوه بر نقش جوندگان ول آبزی پراکنش گسترده ای دارد و در بخش-هایی از محدوده پراکنش خود بعنوان آفت محسوب می شود. دره شراء زیستگاه مناسبی برای پستانداران آبزی بویژه ول آبزی می باشد. این مطالعه از سال 1397 تا سال 1400 در دره شراء حدفاصل بین پل دوآب تا پل جوشیروان در حریم 5/2 کیلومتری رودخانه شراء با استفاده از مدل Maxentبا 8 متغیر شیب، ارتفاع، عمق آب، نزدیکی به رودخانه، شاخص پوشش گیاهی(NDVI)، فاصله از جاده، کاربری اراضی و فاصله از روستا انجام شد. نتایج نشان می دهد دره شراء منتهی الیه جنوب شرقی زیستگاه ول آبزی در ایران می باشد. اعتبار مدل مطلوبیت زیستگاه مکسنت معادل (994/0) است که نشانگر عملکرد بسیار عالی می باشد. مهم ترین متغییرهای موثر بر مطلوبیت زیستگاه ول آبزی فاصله از رودخانه است و متغیرهای شیب و فاصله از جاده در رتبه های بعدی قرار دارند. نتایج این مطالعه نشان می دهد ول آبزی بعنوان یک گونه کلیدی برای دره شراء محسوب می شود، که با تخریب زیستگاه این گونه در دره شراء، بلایا و مخاطرات طبیعی تشدید می گردد. بنابراین تامین و حفاظت نیازهای زیستگاهی این گونه باعث احیاء و حفاظت از رودخانه شراء خواهد شد.

الگوی پراکنش مکانی یکی از جنبه های مهم بوم شناسی جامعه های گیاهی است. درختان وی ول (Quercus libani Oliv.) حدود 24 درصد جنگل های زاگرس شمالی را تشکیل می دهند و در سایر مناطق زاگرس مشاهده نمی شوند. به دلیل اهمیت اجتماعی و اکولوژیک این گونه و همچنین به منظور مدیریت و پایش بهتر آن، بررسی الگوی مکانی این گونه با روش نمونه برداری فاصله ای مربع تی، هدف این مطالعه درنظر گرفته شد. برای جمع آوری اطلاعات لازم، منطقه ای 40 هکتاری از جنگل های بلکه شهرستان بانه، استان کردستان انتخاب شد. عرصه مطالعاتی ابتدا به قطعه های 25 ´25 متر مربع شبکه بندی شد و آماربرداری در قالب یک شبکه منظم و نمونه برداری ها به صورت منظم- تصادفی انجام شد. در مجموع، 43 نقطه با فاصله 100 متر از یکدیگر اندازه گیری شدند. برای بررسی الگوی پراکنش مکانی از شاخص های ابرهات، هینز، هاپکینز، شاخص C و شاخص پراکنش استفاده شد. شاخص های ابرهات، هینز، هاپکینز و شاخص پراکنش، الگو را پراکنده و شاخص C الگو را کپه ای نشان داد، اما فقط نتیجه شاخص ابرهات معنی دار شد. نتایج به دست آمده از این پژوهش می تواند در برنامه های مدیریتی توسعه، جنگل کاری و برنامه های احیای جنگل به منظور حفاظت بهتر از این بوم سازگان در معرض خطر، مفید واقع شود.

در منطقه شهر سه ول آوا در استان کردستان، توده ها و دایک های با ترکیب گابرو در همراهی بازالت ها و پریدوتیت های افیولیتی رخ نمون دارند. افیولیت های سه ول آوا بخشی از افیولیت های کردستان است که در زون برشی بین زاگرس مرتفع و سنندج - سیرجان شمالی واقع شده است. در این تحقیق ژئوشیمی و سن گابروها مطالعه شده است. بافت غالب گابروها دانه ای و پگماتوئیدی است که بخش های مجاور گسل اصلی و جوان زاگرس میلونیتی شده اند. دامنه تغییرات SiO2 گابروها بین 47.84 تا 51.65 درصد و سرشت ماگمای آنها بیشتر توله ایتی است. کانی های اصلی گابروها، پلاژیوکلاز با ترکیب لابرادور و کلینوپیروکسن از دو نوع دیوپسید و اوژیت با عدد منیزیم(Mg#) 90.83  تا 88.90 است. ویژگی های این گابروها در نمودار های مختلف ژئوشیمیایی و ژئوتکتونیکی گویای منشاء گوشته ای اندکی تهی شده است که در یک محیط سوپراسابداکشن (Supra-subduction Zone) پشت قوس تشکیل شده است. این گابروها به روش U-Pb بر روی دانه های زیرکن سن میانگین 38.3±1.3 میلیون سال را نشان می دهند. سن ائوسن پایانی گابروهای سه ول آوا و چندین توده گابروی مشابه در امتداد زمین درز زاگرس در منطقه کردستان می تواند گویای این باشد که نئوتتیس در این منطقه بعد از ائوسن بسته شده باشد.